Türkiye’de Kadına Yönelik Şiddetle Mücadelede Hibrit Ekosistem: Dijital Alan, Kurumsal Koruma Mekanizmaları ve İstihdam Bağlantısı

Özet

Kadına yönelik şiddet, Türkiye’de toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin en görünür ve en çok boyutlu sonuçlarından biri olarak varlığını sürdürmektedir. Son yıllarda dijitalleşme süreci, bu olgunun yalnızca biçimini değil, gerçekleştiği mekânları ve mücadele pratiklerini de dönüştürmüştür. Dijital şiddet, kurumsal koruma mekanizmaları, sivil toplum faaliyetleri ve kadın istihdamı arasındaki ilişkiler, kadına yönelik şiddetle mücadelenin çok katmanlı ve hibrit bir yapı kazandığını göstermektedir. Bu çalışma, Türkiye’de kadına yönelik şiddetle mücadeleyi “hibrit mücadele ekosistemi” kavramı çerçevesinde ele almayı amaçlamaktadır. Çalışmada, dijital şiddet ve dijital feminist aktivizm, kadın sığınma evleri ve konukevleri deneyimleri, sosyal hizmet uzmanlarının mesleki kapasiteleri, sivil toplum kuruluşlarının rolü ve istihdam politikaları birlikte değerlendirilmektedir. Araştırma, konukevlerine tekrarlanan başvuruların ve kadınların ekonomik bağımsızlık sorunlarının, şiddetin döngüsel niteliğini güçlendirdiğini ortaya koymaktadır. Kısacası bu çalışma, kadına yönelik şiddetle mücadelenin yalnızca hukuki ve kurumsal müdahalelerle sınırlı kalamayacağını; dijital alan, kurumsal koruma ve istihdam politikaları arasında bütüncül ve eşgüdümlü bir yaklaşımın geliştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Hibrit mücadele ekosistemi yaklaşımı, bu bütüncül perspektifi açıklamak ve politika geliştirme süreçlerine katkı sunmak açısından analitik bir çerçeve sunmaktadır.